توکنیزه‌سازی هنوز آماده نیست؟ پیش‌بینی جنجالی برای ۲۰۳۰

با تغییرات مهم مقرراتی در آمریکا طی سال ۲۰۲۵، بسیاری تصور می‌کردند مسیر ورود سرمایه نهادی به بازار رمزارز هموار شده است. اما یویی وانگ، مدیر واحد کسب‌وکار سازمانی بای‌بیت، معتقد است شفافیت قانونی فقط نقطه شروع است و برای جذب واقعی سرمایه‌های بزرگ، صنعت رمزارز باید یک مانع مهم‌تر را پشت سر بگذارد: شکاف اجرایی و عملیاتی.

او که سابقه فعالیت در نظام مالی سنتی را دارد، تأکید می‌کند نهادهای بزرگ مالی بدون وجود زیرساخت‌های عملیاتی استاندارد، وارد بازار نمی‌شوند. از نظر او، فرآیندهای شفاف احراز هویت، ارزیابی اعتبار، مدیریت ریسک طرف مقابل و سازوکارهای خزانه‌داری، پیش‌نیازهای ضروری هستند؛ نه امکانات جانبی.

به گفته وانگ، مرحله بعدی تکامل بازار رمزارز بر سه ستون اصلی استوار خواهد بود: شفافیت حاکمیتی، سازگاری کامل با سیستم‌های خزانه‌داری و وجود ساختارهای تسویه متمرکز. ترکیب این عوامل می‌تواند کارایی سرمایه و ظرفیت معاملات را به‌طور چشمگیری افزایش دهد.

بای‌بیت تحت مدیریت او، در حال توسعه مدل‌هایی است که ریسک صرافی را برای نهادها کاهش می‌دهد. در این ساختار، سرمایه‌گذاران نهادی می‌توانند دارایی‌های خود را نزد بانک‌های معتبر نگهداری کنند و هم‌زمان از اعتبار معاملاتی برای فعالیت در بازار استفاده کنند؛ مدلی که مانع بزرگی از مسیر ورود سرمایه‌های کلان را برمی‌دارد.

وانگ همچنین درباره توکنیزه‌سازی دارایی‌ها هشدار می‌دهد که این حوزه هنوز در ارائه ارزش واقعی با چالش‌هایی روبه‌روست. با این حال، او پیش‌بینی می‌کند تا سال ۲۰۳۰، دارایی‌های واقعی توکنیزه‌شده با کمک هوش مصنوعی و خودکارسازی، به ابزارهای استاندارد وثیقه‌گذاری در بازارهای مالی تبدیل شوند.

از نگاه او، هدف نهایی بازار رمزارز تنها دریافت مجوزهای قانونی نیست، بلکه ایجاد سیستمی است که مدیریت سرمایه در آن به اندازه بازارهای سنتی کارآمد و قابل اعتماد باشد. تا زمانی که این شکاف اجرایی برطرف نشود، بازار رمزارز همچنان هزینه‌ای پنهان بابت ناکارآمدی زیرساخت‌ها پرداخت خواهد کرد.